Content

"Ik vind je echt leuk. Ik wil alleen maar bij je zijn. Eerst waren mijn gevoelens niet oprecht. In het begin loog ik. Maar toen begon ik je steeds meer leuk te vinden. En nu wil ik alleen nog maar bij je zijn, ik wil je voor eeuwig vasthouden. En dan nooit meer los laten." Haruto zei alles zo, dat ik dacht dat hij schreeuwde, maar niemand kon ons zien of horen. Toen legde Haruto zijn hand weer op mijn gezicht en ik legde mijn hand erop. Hij zoende me. Zacht en lief. En toen wist ik het. Hij vindt mij echt leuk.

Even later liet hij me los. "Dank je Haruto." Fluisterde ik. Ik ging op mijn tenen staan en omhelsde hem en deed mijn ogen dicht. "Ik vind jou ook leuk. Ik weet het zeker dat ik jou leuker vind dan wie dan ook." Zo bleven we een tijdje staan tot we bedachten dat we nog moesten sporten. "Tot zo." Ik gaf een kus op zijn wang en ik zag dat hij rood werd.
"Is goed."

De volgende ochtend liepen we samen naar school hand in hand. Ik was echt helemaal gelukkig. Ik weet nu wie ik het leukst vind. Ik kwam gisteren Hideki nog tegen, en we zijn gewoon vrienden. Hij wist niet dat Megumi pijn had.
Haruto en ik kwamen samen de klas binnen en ik zag Kasumi zitten.

"Kasumi!" Zei ik half verast. "O nee! Ik was haar helemaal vergeten!" Dacht in verschrikt.
"Kan ik je even spreken?" Kasumi klonk kalm.
"Natuurlijk."

We liepen samen naar de wc's toe.

"Kasumi! Ik kan het uitleggen!"
"Niet nodig. Ik snap hoe het zit." Ik werd opeens bang toen ze dat zei. "Ik heb alles gisteren gezien. Ik zag jullie twee in de hal staat, toen ik een pen van je wou lenen." Ik verstijfde helemaal. Ik was bang voor het verleden, ik wou niet dat het verleden zich zou herhalen. Ik keek naar de grond. Ik wou voorbereid zijn op wat zou komen. "Ik, ik kon het eerst niet geloven. Maar ik was blij voor je. Ik was werkelijk blij. Jouw tranen lieten me zien dat je echt heel veel om hem geeft. En ik wist dat het toch niks zou worden met Haruto. En toen ik naar huis ging kwam ik een jongen tegen. Ik vind hem echt heel erg leuk. En hij mij ook blijkbaar."
"Kasumi.." Stamelde ik. "Dank je wel. Dank je. Ik verdien niet zo een goede vriendin zoals jij. Ik ben blij voor je dat je iemand hebt gevonden die jou ook leuk vind. Wie is het?" Ik was nieuwsgierig.
"Hij heet Zutomo Hideki."
"Hideki!"
"Hij is echt zo lief! En dankzij jou heb ik hem eigenlijk leren kennen. Dank je wel." Kasumi omhelsde me, en ik was blij. Mijn leven was weer normaal.

In de pauze was ik op zoek naar Haruto. Ik zag hem maar toen zag ik ook andere jongens. Dezelfde jongens als in het begin, toen ik Haruto leerde kennen. Ik zag ze in hevige discussie en ik besloot maar om mee te luisteren.

Volgende bladzijde ~Laatste bladzijde~
Back to heaven ~ Refresh ~ Forward to a new heaven