Content

En toen kabam! Zijn vuist tegen mijn neus aan.

"Oops, gaat het." Hideki lachte. "Als ik door was gegaan had je waarschijnlijk meer pijn." Lachte hij nog steeds.
"Het gaat wel." Toen kwam Megumi er weer bij. "Kom op Megumi we kunnen het!"

Megumi stond dicht bij hem. En toen probeerde ik ook aan te vallen. Ik maakte een cirkeltrap naar Hideki maar… Hideki ging achter Megumi staan!

"Itai." Ik kon zien dat Megumi pijn had.
"Megumi! Sorry! Gaat het?"
"Ugh, het gaat wel denk ik." Maar ik kon nog steeds zien dat ze eigenlijk nog wel last er van had.
"Haha, die was echt mooi. Ik gebruikte haar als levend schild." Hideki bleef lachen.
"Gaat het echt wel?"
"Ja het gaat nu wel."

Ik ging weer verder vechten met Hideki terwijl Megumi af en toe mee deed.
Toen was de les afgelopen. En Megumi moest de ramen dicht doen, en ik moest naar huis.
Pas toen ik thuis was werd alles duidelijk wat er nou was gebeurd die les. Toen ik in mijn kamer was liet ik me half op de grond zakken. Mijn knieën raakte de grond en mijn handen gingen naar mijn gezicht. Ik huilde.

"Doushite? Doushite? Hideki is altijd zo aardig. En nu deed hij alsof er niks aan de hand was. En Haruto gaat misschien weg, en dan zie ik hem nooit meer. Dacht Hideki echt dat Megumi geen pijn had? Waarom heb ik deze gevoelens. Ik heb er nooit om gevraagd. Het doet alleen maar pijn." Ik fluisterde alles door mijn tranen heen. Mijn ouders waren niet thuis vandaag "Ik wil dit niet. Ik wil niet dat Haruto weg gaat. Ik wil niet geloven wat Hideki deed. Laat dit stoppen."

Ik stond op, liep naar mijn bed en liet me vallen. Hopend met elke traan die van mijn gezicht afrolde dat ik niet meer wakker zou worden. Ook al wist ik, dat ik wel wakker zou worden.

Einde hoofdstuk 9. Terug naar het overzicht
Hoofdstuk 10 ~Final~

Back to heaven ~ Refresh ~ Forward to a new heaven