Content

"Jij. BAKA!" Mijn hand ging omhoog en met alle kracht die ik had gaf ik Haruto een mep in zijn gezicht. "Je hebt alles verpest! Je hebt mijn vriendschap met Kasumi helemaal omver gegooid. En, en je hebt mijn eerste kus van me gepikt."
"Rustig nou, Natsuki. We komen er samen wel uit."
"Samen, samen?! Laat me niet lachen. Omdat jij wilt dat we samen zijn is dit allemaal gebeurd."

Ik rende weg van Haruto. Ik wou dat ik van alles kon wegrennen. Maar dat kan niet. Ik rende richting Kasumi's huis. En belde aan. Ik wist dat Kasumi's ouders niet thuis waren, maar Kasumi wel.

"Kasumi! Kasumi! Het spijt me. Het was niet mijn schuld! Ik wil niks van Haruto weten. Hij heeft mij gezoend. Zonder dat ik er wat tegen kon doen. Ik heb gezegd dat ik met hem uit ging als Pasen en Pinksteren op dezelfde dag in december. Je hebt niet mijn hele zin gehoord. Ik wil niet met hem uit. Ik wil niks doen om jou te kwetsen! Alsjeblieft Kasumi. Doe die deur open. Laat het me uitleggen." Ik schreeuwde het uit. Ik wist niet meer wat te doen. Kasumi zou de deur niet open doen. Ik ging met mijn rug tegen de deur staan. En ik zakte naar de grond. "Alsjeblieft Kasumi! Alsjeblieft." Mijn stem stierf weg. Mijn stem werd zachter en zachter.

Ik stond daar 5 uur lang. Maar Kasumi deed de deur niet open. Uiteindelijk ging ik naar huis. Moe van het huilen. Moe van alles. Kasumi wilt niet naar me luisteren wat ik ook doe.

De volgende ochtend werd ik vroeg wakker. Ik kon niks vergeten van de vorige dag. Kasumi had geen woord tegen mij gezegd, en ik niet tegen Haruto. Toen het pauze was liep ik maar wat buiten, in mijn eentje. Ik staarde naar de grond terwijl ik maar wat liep. Tot dat ik opeens tegen iemand aan knalde.

"Ah, sorry!" Ik keek op.
"Geeft niet. Hé! Doe jij ook niet karate?" Vroeg de jongen.
"Ja. Ik ben Rukuto Natsuki."
"Mijn naam is Zutomo Hideki."
"Leuk je te ontmoeten. Sorry dat ik tegen je aan botste. Ik lette niet helemaal op."
"Geeft niet. Ik had ook een beetje moeten opletten. Waarom loop je hier zo alleen? Je ziet er niet echt blij uit."
Ik ging op een bankje zitten. "Het is nog al een lang verhaal."
Hideki ging naast me zitten. "Ik heb alle tijd om te luisteren. Als je me het dan wilt vertellen. Als je niet wil begrijp ik het wel hoor."
"Nou het zit zo." Ik vertelde hem het hele verhaal over Haruto en Kasumi. "En nu wil Kasumi dus niet meer met me praten en ik weet niet meer wat ik moet doen." Tranen rolde weer over mijn wang.
"Rustig maar. Ik help je wel als je wilt." Hideki veegde met zijn vinger mijn tranen weg. "Je moet gewoon iets opzetten waardoor Kasumi weet dat je niks van Haruto wilt en dan weet hij meteen dat jij niks van hem wilt."
"Maar hoe? Kasumi wilt me niet eens zien. Ze zal toch wel niet luisteren wat ik tegen Haruto zeg."
"Ik denk dat ik wel iets weet." Hij fluisterde het verhaal in mijn oor.
"We kunnen het proberen. Misschien werkt het."

Einde hoofdstuk 6. Terug naar het overzicht
Hoofdstuk 7
Back to heaven ~ Refresh ~ Forward to a new heaven